Het was de hoogste tijd, eindelijk een klimaat akkoord in Parijs, waar gisteren 196 landen de handtekening hebben gezet onder een bindend akkoord. Vreugde overheerst, want men heeft zich verplicht om de temperatuurstijging binnen de 2 graden te houden met als uitdaging om daar “ruim binnen” te blijven.

Dit betekent voor ons land het afbouwen van de fossiele economie en versneld ontwikkelen van energiebesparing en alternatieve energievormen, zoals op korte termijn zon-, wind-, waterkracht, geothermiek en biomassa. Op lange termijn kernfusie en de waterstofeconomie.

Vlekjes

Er zitten natuurlijk ook aan dit akkoord nog wat vlekjes. Ten eerste had het 25 jaar geleden al moeten worden gesloten. Media hebben teveel podium gegeven aan die steeds kleinere groep wetenschappers, die de temperatuurstijging in onze atmosfeer door menselijk toedoen in twijfel trokken. De olie- en gasmachten en conservatieve clubs hebben dankbaar misbruik gemaakt van deze media scepsis. En het allerergste vind ik persoonlijk, dat lucht- en zeevaart buiten dit akkoord zijn gehouden. Dit betekent continuïteit van perverse prikkels. Zo blijft dus een vliegticket naar Parijs goedkoper dan een treinkaartje, omdat op kerosine geen accijns en btw worden geheven, terwijl dit op de groene elektrische energie van de trein wél gebeurt.

Kantelpunt

Maar de vreugde overheerst, Parijs is een kantelpunt geworden. Zo zie je maar waar ons minisymposium met Jan Rotmans op 29 april toe heeft geleid. Grote dingen beginnen vaak heel klein. Het allerbelangrijkste is de mens zelf, want politici kunnen een akkoord sluiten, maar dan moeten wij er ook allemaal naar handelen. Dit akkoord geeft ook energie aan burgerinitiatieven, zoals lokale groene energie coöperaties als BrummenEnergie.

Mogen wij u met deze woorden goede feestdagen wensen en wij gaan er met elkaar een mooi 2016 van maken, op naar 2020 en 2030.